دین استاکول

رابرت دین استاکول (۵ مارس ۱۹۳۶ – ۷ نوامبر ۲۰۲۱) بازیگر آمریکایی فیلم، تلویزیون و تئاتر بود که دوران حرفه‌ای‌اش بیش از ۷۰ سال طول کشید. او که در کودکی با قرارداد مترو-گلدوین-مایر فعالیت می‌کرد، اولین بار با بازی در فیلم‌هایی همچون لنگرها بالا می‌روند (۱۹۴۵)، سال‌های سبز (۱۹۴۶)، توافق آقایان (۱۹۴۷)، پسری با موهای سبز (۱۹۴۸) و کیم (۱۹۵۰) مورد توجه عموم قرار گرفت. او در جوانی، نقش اصلی را در نسخه برادوی ۱۹۵۷ و اقتباس سینمایی ۱۹۵۹ از فیلم اجبار ایفا کرد؛ و در سال ۱۹۶۲ در نسخه سینمایی سفر طولانی روز به شب، نقش ادموند تایرون را بازی کرد که برای آن برنده دو جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم کن شد. او همچنین برای نقش‌آفرینی در نسخه سینمایی سال ۱۹۶۰ فیلم پسران و عاشقان اثر دی. اچ. لارنس، نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم‌های درام شد.

او در نقش‌های مکمل در فیلم‌هایی نظیر تل‌ماسه (۱۹۸۴)، پاریس، تگزاس (۱۹۸۴)، زنده ماندن و مردن در لس آنجلس (۱۹۸۵)، مخمل آبی (۱۹۸۶)، پلیس بورلی هیلز ۲ (۱۹۸۷) و تاکر: مرد و رویایش (۱۹۸۸) ظاهر شد. او برای بازی در فیلم ازدواج با مافیا (۱۹۸۸) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او متعاقباً در فیلم‌های بازیکن (۱۹۹۲)، نیروی هوایی شماره ی یک (۱۹۹۷)، دلال بیمه (۱۹۹۷) و کاندیدای منچوری (۲۰۰۴) ایفای نقش کرد.

نقش‌های تلویزیونی او شامل دریادار آلبرت «ال» کالاویسی در جهش کوانتومی (۱۹۸۹–۱۹۹۳)، وزیر نیروی دریایی ادوارد شفیلد در جی‌ایجی (۲۰۰۲–۲۰۰۴) و برادر کاویل در باتل‌استار گالاکتیکا (۲۰۰۴–۲۰۰۹) است. او پس از نقش‌هایش در جهش کوانتومی و باتل‌استار گالاکتیکا، در کنوانسیون‌های متعدد علمی-تخیلی شرکت کرد. او در سال ۲۰۱۵ به دلیل مشکلات سلامتی از بازیگری بازنشسته شد و دوران بعدی زندگی خود را بر مجسمه‌سازی و دیگر هنرهای تجسمی متمرکز کرد.