ال. کیو. جونز

ال. کیو. جونز (۱۹ اوت ۱۹۲۷ – ۹ ژوئیه ۲۰۲۲) بازیگر نقش‌های مکمل و کارگردان فیلم آمریکایی بود که برای همکاری در فیلم‌های سام پکینپا شناخته می‌شد.

جونز در بومونت در جنوب شرقی تگزاس، فرزند جسی پارالی (زاده استیفنز) و جاستوس الیس مک‌کوئین بزرگ، کارگر راه‌آهن، متولد شد. او پس از خدمت در نیروی دریایی ایالات متحده از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶، به کالج جونیور لامار (دانشگاه فعلی لامار) رفت و سپس از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ در دانشگاه تگزاس در آستین حقوق خواند. او به عنوان کمدین ایستاده کار می‌کرد، برای مدت کوتاهی بیسبال و فوتبال حرفه‌ای بازی کرد و حتی پیش از آنکه پس از مکاتبه با هم‌اتاقی دوران کالج خود، فِس پارکر، به بازیگری روی بیاورد، دامداری را در نیکاراگوئه امتحان کرد. در آن زمان، در سال ۱۹۵۴، پارکر از قبل در هالیوود مشغول کار در فیلم‌ها و تلویزیون بود. جونز یک متدیست مذهبی و یک جمهوری‌خواه ثبت‌شده است.

جونز اولین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۵۵ در فیلم فریاد نبرد با نام اصلی جاستوس مک‌کوئین تجربه کرد. با این حال، نام شخصیت او در آن فیلم «ال. کیو. جونز» بود؛ نامی که او دوست داشت و تصمیم گرفت آن را به عنوان نام هنری برای تمام نقش‌های آینده‌اش به عنوان بازیگر انتخاب کند. در سال ۱۹۵۵، او برای نقش «اسمیتی اسمیت» در سه قسمت از سریال وسترن شبکه ABC/وارنر برادرز به نام وسترن شاین، که اولین وسترن یک‌ساعه‌ای در تلویزیون شبکه بود، انتخاب شد.

جونز در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در فیلم‌های متعددی ظاهر شد. او به عضوی از گروه ثابت بازیگران سام پکینپا تبدیل شد و در مجموعه کلوندایک (۱۹۶۰–۱۹۶۱)، سواری در ارتفاعات (۱۹۶۲)، سرگرد داندی (۱۹۶۵)، این گروه خشن (۱۹۶۹)، بالادِ کیبل هوگ (۱۹۷۰) و پت گرت و بیلی پسرک (۱۹۷۳) بازی کرد.

جونز مکرراً در کنار دوست نزدیکش استروتر مارتین انتخاب می‌شد که ماندگارترین حضورش نقش «تی. سی»، عضو گروه تعقیب‌کننده و جایزه‌بگیر در فیلم این گروه خشن بود. جونز همچنین به عنوان شخصیت‌های تکرارشونده در سریال‌های وسترنی چون شاین (۱۹۵۵)، دود ماشینی (۱۹۵۵)، لارامی، دو چهره در غرب (۱۹۶۰–۱۹۶۱) و به عنوان کارگر مزرعه، اندی بلدن، در ویرجینیان (۱۹۶۲) ظاهر شد. در همان سال (۱۹۶۲)، جونز نقش اولی ارن‌شاو را در سریال قانون‌گذار در قسمتی با عنوان عروس بازی کرد.