دین اسمیت

دین اسمیت در الیاس‌ویل در تگزاس بزرگ شد و بعدها در برکنریج در تگزاس زندگی کرد، جایی که به پرورش اسب و گاوهای لونگ‌هورن مشغول بود. او در دانشگاه تگزاس در آستین تحصیل کرد و در ورزش دو و میدانی و فوتبال شرکت می‌کرد. او در بازی‌های المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی، مدال طلای المپیک را در دوی چهارصد متر امدادی کسب کرد و در دوی صد متر، در نزدیک‌ترین رقابت در تاریخ المپیک، چهارم شد. او نفر اول تیم امدادی رکورددار جهان در دانشگاه تگزاس در سال‌های ۱۹۵۴-۵۵ و قهرمان ملی ای‌ئی‌یو در دوی صد متر بود. او در فصل نمایشی با لوس آنجلس رمس بازی کرد و سپس به پیتسبرگ استیلرز انتقال یافت که در همان زمان تصمیم گرفت وارد صنعت سینما شود. او همچنین قهرمان مسابقات آماتور رودئوی در سوارکاری بر برونکوی عریان و طناب‌اندازی گوساله شد.

او عضو افتخاری انجمن حرفه‌ای گاوچران‌های رودئوی بود و در تالار مشاهیر گاوچران‌های رودئوی تگزاس (۲۰۰۶)، تالار مشاهیر ورزش تگزاس (۱۹۸۵)، تالار مشاهیر بدلکارها (۱۹۸۰) و تالار مشاهیر دانشگاه تگزاس (۱۹۸۰) ثبت شده است. او جایزه فرهنگ آمریکا برای فیلم‌ها و تلویزیون وسترن (۲۰۰۰)، جایزه گلدن بوت در ۱۹۹۸، جایزه بن جانسون در ۱۹۹۳، جایزه آل-امریکن کابوی در ۱۹۹۷ و جایزه آلوین دیویس هد آف د کلاس را در سال ۲۰۰۲ دریافت کرد.

در سال ۲۰۰۲، او رودئوی سلبریتی دین اسمیت را برای حمایت از کمپین مبارزه با سرطان گاوچران‌ها به افتخار بن جانسون، و رودئوی سلبریتی دین اسمیت را برای حمایت از مؤسسه سرطان جان وین به افتخار جان وین، و در سال ۲۰۰۶، رودئوی سلبریتی دین اسمیت را برای حمایت از مؤسسه سرطان جان وین به افتخار گاوچران‌های آوازه‌خوان در ابیلین، تگزاس، در سومین آخر هفته اکتبر، سازماندهی کرد. در ۸ آوریل ۲۰۰۶، مؤسسه سرطان جان وین به پاس خدمات او در تحقیقات سرطان، جایزه «دوک» را به او اعطا کرد.

دین اسمیت در سال ۲۰۲۳ در سن ۹۱ سالگی بر اثر سرطان در برکنریج تگزاس درگذشت.