جیمز هانتر

جیمز هانتر ساخت فیلم را از سن بسیار کم آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۰ و در ۱۳ سالگی، پس از اجاره کردن یک ایستگاه تلویزیونی محلی، فیلمی در مورد «جنگ ستارگان» با استفاده از اکشن‌فیگورها، پرده آبی و جلوه‌های ویژه ساخت. در ۱۴ سالگی، او فیلمنامه «رابین هود: شاهزاده شروود» را نوشت و با کمک پدر و دوستانش، نخستین فیلم بلند خود را که با فیلم ۱۶ میلی‌متری فیلم‌برداری شده بود، سروسامان داد. ساخت این فیلم سه سال طول کشید و در ژانویه ۱۹۹۴ در تئاتر شهر محلی اکران شد. بلیط‌ها به قیمت ۵ دلار فروخته شدند و حدود ۳,۰۰۰ نفر در عرض دو روز فیلم را تماشا کردند. جیمز خودش کار با دوربین ۱۶ میلی‌متری، بارگذاری فیلم و همچنین تدوین روی فیلم را به صورت خودآموز یاد گرفت. در همان سال، هانتر در ۱۷ سالگی تلاش برای دومین فیلم بلند خود را آغاز کرد که این بار هم نقش اصلی را بازی می‌کرد و هم کارگردانی می‌کرد. فیلم «پل رودخانه» که آن هم با فیلم ۱۶ میلی‌متری فیلم‌برداری و تدوین شده بود، در سال ۱۹۹۶ تکمیل شد. در این فیلم چارلز نپیر، بازیگر نقش‌های مکمل باسابقه دوران دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، ایفای نقش کرد.

در سال ۱۹۹۷، هانتر ازدواج کرد و به لس‌آنجلس رفت و در کالج شهر لس‌آنجلس به تحصیل در رشته‌های سینما، تئاتر و فلسفه پرداخت. او برای گذران زندگی، در فروشگاه ویرجین مگا استور در هالیوود و به عنوان پیشخدمت در همبرگر هملت و همچنین به عنوان هنرور کار می‌کرد.

به دلیل انقلاب دیجیتال و بی‌میلی هالیوود به جدی گرفتن کارگردانی با این سن کم، هانتر کارگردانی را کنار گذاشت و در ۲۰ سالگی وارد عرصه بازیگری شد و در سال ۲۰۰۴ عضو اتحادیه بازیگران سینما شد. فیلم‌های دوران نوجوانی او تا سال ۲۰۰۸ در قفسه مانده بودند تا اینکه هانتر با کمک رایان سیمز، آن‌ها را توزیع کرد و فیلم‌ها سرانجام از طریق ایندی‌فلیکس و آمازون دات کام منتشر شدند. در آوریل ۲۰۱۳، هانتر دو فیلم را در یوتیوب بارگذاری کرد.

در سال ۱۹۹۹، هانتر تولید سومین فیلم خود یعنی «عاشق ولگرد ۱۹۹۹» را آغاز کرد. تولید پس از عقب‌نشینی یکی از سرمایه‌گذاران متوقف شد. بیست سال بعد، هانتر دوباره مراحل پیش‌تولید را آغاز کرد و با نوشتن صحنه‌ها و شخصیت‌های جدید، دوباره وارد پروژه شد. در سال ۲۰۲۰، پاندمی کووید تولید را برای بار دوم متوقف کرد. قرار است تولید دوباره در سال ۲۰۲۳ آغاز شود.

تا سال ۲۰۲۳، جیمز چندین پروژه جدید نوشته است، از جمله دو فیلم ترسناک، دنباله‌ای بر فیلم اصلی رابین هود خود، و فیلمی بر اساس داستان واقعی عمه مرحومش، مری فِی هانتر، که در سال ۱۹۶۷ به قتل رسید.