چاک هیوارد

چارلز برت هیوارد (۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ – ۲۳ فوریه ۱۹۹۸) بدلکار و بازیگر آمریکایی فیلم‌های سینمایی بود. او به‌ویژه با فیلم‌های جان وین در ارتباط بود. او برای اکثر ستاره‌های بزرگ ژانر وسترن و اکشن در دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ نقش بدل را ایفا می‌کرد.

والدین او، برت و هیزل هیوارد، دامداران یک مزرعه در نزدیکی هایانیسِ نبراسکا بودند که حدود شصت مایل شرق محل تولد هیوارد در آلینسی قرار داشت. او دوران جوانی خود را به کار با گله گاو گذراند و سپس در ۱۶ سالگی خانه را ترک کرد تا برای پیوستن به مسابقات رودئوی به عنوان سوارکار اسب‌های وحشی و مربی اسب بپیوندد. او در سال ۱۹۴۷ به لس‌آنجلس آمد و به‌دنبال کار به‌عنوان مربی اسب در فیلم‌های سینمایی بود. او انجام بدلکاری را در سال ۱۹۴۹ در فیلم جنگجوی کنتاکی، در نقش بدل جان وین، آغاز کرد. این دو با هم دوست شدند و هیوارد متعاقباً در نزدیک به بیست و چهار فیلم از آثار وین، به بدلکاری و بدل شدن برای او پرداخت. هیوارد که در انواع بدلکاری‌های سوارکاری مهارت داشت، برای اکثر ستاره‌های آن دوره که در فیلم‌های وسترن یا در موقعیت‌های سوارکاری حضور داشتند، از جمله مارلون براندو، یول برینر، استیو مک‌کوئین و گریگوری پک، نقش بدل را ایفا کرد. او در فیلم سرزمین بزرگ که با تهیه‌کنندگی مشترک پک بود، نقش برجسته‌ای داشت. او در تقابل با «چاک بد» (چاک رابرسون، یکی دیگر از بدل‌های جان وین)، به «چاک خوب» معروف بود.

او سپس به هماهنگ‌کننده بدلکاری تبدیل شد و بدلکاری‌های فیلم‌هایی نظیر همراهان مرگ و سریال تلویزیونی گشت‌زنی موش را ترتیب داد. او نقش‌های کوچکی را در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی متعددی بازی کرد و حضور او اغلب پیش‌بینی دقیقی از وقوع یک صحنه مبارزه در آینده بود. او در سال ۱۹۸۱ از بدلکاری بازنشسته شد و در سال ۱۹۸۹ از بازیگری کناره‌گیری کرد. هیوارد عضو غیررسمی گروه بازیگران جان فورد، عضو مادام‌العمر انجمن بدلکاران فیلم‌های سینمایی و برگزیده تالار مشاهیر بدلکاران بود. او در سال ۱۹۹۸ بر اثر بیماری هاجکین در خانه‌اش در نورث هالیوودِ کالیفرنیا درگذشت. او سه بار ازدواج کرد: نخست با الن پاول که از او یک دختر داشت، و سپس با کارول لین شپرد. او از کارول لین شپرد دو فرزند داشت که در سال ۱۹۸۲ از هم جدا شدند. او سپس در ۳۰ اکتبر ۱۹۸۲ با سالی پِیپ کالاهان ازدواج کرد.

هیوارد پیش از دوران بدلکاری در هالیوود، به‌عنوان پزشک در نیروی تجاری دریایی ایالات متحده نیز خدمت کرده بود و اظهار داشت که در کشتی‌های آزادی خدمت کرده است. دو پسر او، به همراه بهترین دوست همسرش کارول که سعی داشت آن‌ها را نجات دهد، در اوایل دهه ۱۹۸۰ در یک آتش‌سوزی جنگلی جان باختند.